نتیجه فال حافظ

سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
به جلوه گل سوری نگاه می‌کردم
چنان به حسن و جوانی خويشتن مغرور
گشاده نرگس رعنا ز حسرت آب از چشم
زبان کشيده چو تيغی به سرزنش سوسن
يکی چو باده پرستان صراحی اندر دست
نشاط و عيش و جوانی چو گل غنيمت دان

 که تا چو بلبل بی‌دل کنم علاج دماغ
 که بود در شب تيره به روشنی چو چراغ
 که داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ
 نهاده لاله ز سودا به جان و دل صد داغ
 دهان گشاده شقايق چو مردم ايغاغ
 يکی چو ساقی مستان به کف گرفته اياغ
 که حافظا نبود بر رسول غير بلاغ