نتیجه فال حافظ

ای که مهجوری عشاق روا می‌داری
تشنه باديه را هم به زلالی درياب
دل ببردی و بحل کردمت ای جان ليکن
ساغر ما که حريفان دگر می‌نوشند
ای مگس حضرت سيمرغ نه جولانگه توست
تو به تقصير خود افتادی از اين در محروم
حافظ از پادشهان پايه به خدمت طلبند

 عاشقان را ز بر خويش جدا می‌داری
 به اميدی که در اين ره به خدا می‌داری
 به از اين دار نگاهش که مرا می‌داری
 ما تحمل نکنيم ار تو روا می‌داری
 عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری
 از که می‌نالی و فرياد چرا می‌داری
 سعی نابرده چه اميد عطا می‌داری